Zino Davidoff ’s 110de verjaardag

Er zijn er maar weinig die zo veel voor de sigarenwereld hebben betekend als Zino Davidoff. Vandaag 11 maart zou deze legende 110 jaar geworden zijn. Het is tevens 25 jaar geleden dat het merk na een zakelijk geschil uit Cuba vertrok om voortaan de sigaren in de Dominicaanse Republiek te laten vervaardigen. Daar staan wij morgen in de rooklounge even bij stil. Om deze gelegenheid te vieren hebben wij speciaal verschillende Davidoff sigaren laten rukken, waaronder de Davidoff Aniversario No. 2. Deze sigaar is onderdeel van de in 1986 in het leven geroepen Davidoff Anniversario lijn om de 80ste verjaardag van Zino te vieren, toen nog gemaakt van Cubaanse tabak.

Ook gaan we het meteen rechttrekken dat er van deze legende nog geen foto in de rooklounge hangt en gedurende dag zal er een korte (15 minuten durende) documentaire te zien zijn over het verloop van Zino’s leven wat overigens een bijzonder fascinerend leven is geweest. Terecht wordt er gezegd dat deze man zijn leven aan sigaren heeft gewijd.

Het leven van Zino Davidoff

Zino Davidoff werd geboren op 11 maart 1906 in Kiev, Oekraïne. Zijn vader had een kleine tabakswinkel met opmerkelijke klanten waar hij zelf gerolde sigaretten verkochten, van uit Turkije geïmporteerde blonde tabak. Het was een onstuimige tijd, zeker voor de regio. In het winkeltje kwamen tegenstanders van de tsaar maar onder andere ook José Martí, één van de leiders van de Cubaanse onafhankelijkheidsoorlog en gewaardeerd dichter. Deze José Martí is overigens ook een interessant persoon. Tijdens zijn ballingschap in Florida wist hij te communiceren met zijn getrouwen in Cuba door geheime berichten in sigaren te rollen en hen deze toe te sturen. Tegenwoordig staat in elke school op Cuba een borstbeeld van José Martí. Ook de tekst uit het welbekende nummer “Guantanamera” komt uit een gedichtenbundel van hem waar vooral patriottische gedichten in staan. “Guantanamera” kan uitgelegd worden als ‘het meisje uit Guantanamo’ maar ook als ‘het liedje van Guantanamo’.

Terug naar Zino Davidoff: De Russische revolutie van 1905 werd door de tsaar zeer hardhandig de kop in gedrukt. Vanwege het type klanten die Henri Davidoff (de vader van Zino) had moest de familie vluchten. In 1911 vertrokken zij naar Genève, Zwitserland. Direct bij aankomst opende zijn vader een tabaksspeciaalzaak aan de Place des Philosophes. Later verhuisde de winkel naar Rue de Rive 2, waar het vandaag de dag nog steeds zit.

Davidoff

Ook in Genève werd de winkel al snel een populair verzamelpunt voor vijanden van de tsaar die uit Rusland verbannen waren. Een klant die regelmatig langs kwam en op ‘de pof’ kocht was Wladimir Illjitsch Uljanow, iemand die tegenwoordig beter bekend is onder de naam Vladimir Lenin. Bekend met diens reputatie heeft Henri Davidoff het nooit gedurfd hem te vragen om de openstaande rekening te voldoen.

Op advies van zijn vader besloot Zino na zijn studie een soort van studiereis te maken in Zuid Amerika. “Ik kan je niet veel geld geven alleen aanbevelingsbrieven voor de tabakshandelaren. Als je daar gebruik van maakt en men je inspanningen op prijst zullen de brieven goud waard zijn. In onze vak is vriendschap geen holle frase..”, sprak zijn vader.

Kort na zijn aankomst in Argentinië in 1925 werd de jas van Zino gestolen met daarin zijn paspoort. De lokale autoriteiten dachten dat hij een diplomaat was en gaven hem zonder problemen nieuwe documenten die hem in staat stelde een Argentijnse staatsburger te worden en later ook het Zwitserse burgerschap te kunnen aanvragen.

Na een periode gewerkt te hebben in Argentië (Buenos Aires,) vertrok hij naar Brazilië (Bahia). Na daar een aantal maanden gewerkt te hebben vertelde een tabaksboer hem dat, als hij inderdaad zoveel van tabak hield hij naar ‘het rode eiland’ Cuba moest gaan om de puro te ontdekken. Zo gezegd, zo gedaan. In Cuba leerde hij letterlijk alles over het maken van de puro.

Toen hij terugkeerde naar Zwitserland in 1930 besloot hij de rest van zijn leven te wijden aan sigaren. Hij nam de zaak van zijn ouders over en bouwde in de kelder ’s werelds eerste humidor om tabak te kunnen opslaan zonder zich zorgen te hoeven maken over over kwaliteitsverlies. Of Zino Davidoff daadwerkelijk als eerste de humidor ontwikkelde is een beetje een discutabel punt. Sommige schrijven de uitvinding aan Alfred Dunhill toe, die ongeveer in dezelfde tijd in London (aan de St James Street) een tafel humidor ontwikkelde.

Al snel genoot de winkel bekendheid onder liefhebbers van de Havanna sigaar van over de hele wereld. Zino had een goede relatie met de Cubanen en tijdens de Tweede wereldoorlog stonden ze hem toe om alle sigaren uit een groot pakhuis in Parijs naar Zwitserland te halen om zo de sigaren uit handen van de Duitsers te houden in het neutrale Zwitserland. Voor lange tijd was de winkel van Zino daardoor de enige plek om Havanna sigaren te kopen en liefhebbers vanuit heel Europa (en daarbuiten) wisten zijn winkel in Genève te vinden.

Na de oorlog kwamen vertegenwoordigers uit Cuba naar Zwitserland om ideeën op te doen om weer voet aan de grond te krijgen in Europa. Het idee ontstond om een Chateaux lijn uit te brengen zoals de Franse wijnen de ‘Gran Cru’ hebben. De lijn kwam onder het merk Hoyo de Monterrey en bestaat vandaag de dag nog steeds als de ‘Le Hoyo Serie’ en is onlangs (in 2014) uitgebreid met de Le Hoyo San Juan. Jaren later ontstond er is een kleine controverse over wie met het idee voor de Le Hoyo Serie kwam. Volgens Zino Davidoff keek hij tijdens het gesprek met de Cubanen op de wijnkaart en kwam hij zo met het idee om hetzelfde te doen voor sigaren. Volgens anderen was het de Zwitserse distributeur met de naam A. Dür die ook bij het gesprek aanwezig zou zijn geweest. Feit is dat Zino Davidoff erg succesvol was de sigaren uit deze lijn aan de man te brengen.

Het verhaal gaat ook dat Fidel Castro later met het idee speelde om alle verschillende sigaren merken te vervangen door slechts 1 merk en dat Zino Davidoff de Cubanen heeft weten te overtuigen dat elk merk zo zijn eigen charme heeft.

Zino Davidoff Boek

In 1967 werd zijn Franstalige boek ‘Le livre du connaisseur de cigare’ gepubliceerd. In dit boek deed Zino zijn kennis omtrent sigaren uit de doeken. In 1969 verscheen de eerste Engelse vertaling van dit boek. Voor de geïnteresseerde zal morgen een eerste druk van dit Engelse exemplaar als ook een Nederlandse vertaling (uit 1989) ter inkijk in de rooklounge liggen.

Het succes van Zino leidde er onder andere toe dat hij in 1967 door de Cubanen gevraagd werd om een sigarenmerk te beginnen onder zijn eigen naam. Zino nam dit uiterst serieus en implementeerde een tot dan toe ongekende kwaliteitscontrole.  De Davidoff sigaren werden gemaakt in de El Laguito fabriek (ook bekend van de Cohiba sigaren). In 1968/1969 kwamen de eerste Davidoff sigaren op de markt. Zino was niet langer meer een sigarenverkoper maar sigarenproducent en verkocht in 1970 zijn winkel in Genève voor een destijds astronomische bedrag van 1 miljoen dollar aan Oettinger.

Ook voor zijn eigen merk creëerde hij een Chateaux lijn die goed zouden gaan met wijnen van gelijknamige wijnhuizen. Deze Chateaux lijn werd erg populair en zelfs vandaag de dag zijn deze sigaren erg gewild bij verzamelaars maar wederom was er sprake van een controverse. Zino Davidoff had de wijnhuizen namelijk niet gevraagd of hij hun namen mocht gebruiken voor zijn sigaren. In plaats daarvan stuurde hij elk van de wijnhuizen een kist van zijn creatie en ging ervan uit dat als zij niet protesteerde zij akkoord waren dat hij hen naam gebruikte. Hierdoor was Davidoff genoodzaakt te stoppen met het produceren van de Château Yquem en werd kort daarop vervangen (nadat de melange aangepast werd) met de Château Mouton Rothschild.

Een conflict omtrent het eigendom van de merknaam Davidoff leidde er onder andere toe dat de relatie tussen Zino en het Cubaanse staatsbedrijf ‘Cubatabaco’ midden jaren ’80 verslechterde. Dit bereikte een hoogtepunt toen in 1987 Davidoff 130.000 sigaren op de Franse tv verbrandde omdat deze volgens hem van inferieure kwaliteit en daardoor onverkoopbaar waren. Bij de verbranding was ook een medewerker van de Franse douane aanwezig om te controleren dat de sigaren daadwerkelijk vernietigd werden zodat over de 130.000 sigaren geen invoerrechten verschuldigd waren.

In 1990 begon Zino Davidoff met de productie van sigaren in de Dominicaanse Republiek. Davidoff en Cubatobaco kwamen tot slot nog overeen dat er vanaf 1991 geen enkele Cubaanse Davidoff sigaar meer verkocht zou worden in de inmiddels vele en over de hele wereld verspreidde winkels van Davidoff.

Davidoff ging door met het maken Dominicaanse sigaren en om het gat op te vullen dat Davidoff achterliet introduceerde CubaTobaco een paar jaar later (in 1994) de Cohina Línea 1492 (beter bekend als de Siglo lijn).

Op vrijdag 14 januari 1994 overleed Zino Davidoff in Genève op 87 jarige leeftijd. Morgen staan wij op onze manier even stil bij het leven van deze geweldige man wiens motto ‘Rook minder maar beter en langer” was. Komt u ook?

About Nasier Kassim

Een liefhebber van longfiller sigaren sinds 2012 die in januari 2016 van zijn hobby zijn werk heeft weten te maken door bij van Lookeren aan de slag te gaan. "Ik voel me soms net een kind in een snoepwinkel".

2 Responses to “Zino Davidoff ’s 110de verjaardag”